Monday, September 6, 2010

Dumbing down: Ochtendspits van start.

Kleutertje luister, die herinnering kwam bij me boven toen ik vanochtend tijdens mijn ontbijt het nieuwe "Ochtendspits" mocht aanschouwen, dat in de plaats is gekomen van "Goedemorgen Nederland" . Het is lang geleden dat ik op zo'n debiel niveau ben aangesproken. Uit de recensie van Eline Besselink in het Parool bleek dat het verzorgd wordt door de nieuwe omroep WNL, die uit de Telegraaf is voortgekomen. Ah, dat verklaart al iets. Petra Gijzen, "voorheen werkzaam bij BNR radio" - OMG, ik dacht ze net van school was - zat volgens Besselink helemaal op haar plaats. Dat voorspelt niet veel goeds, want kennelijk is dit de uitstraling die het programma moet hebben. Laagdrempelig en vooral: leuk! Eerst even vermelden dat mensen die hun bagage kwijt raken op de luchthaven dat meestal aan zichzelf te wijten hebben: je moet ook een label met naam en bestemming erop hebben! Petra lacht er hartelijk om, alsof ze het nieuws zelf verzonnen heeft. Dan nog even een stukje uit "Boer zoekt vrouw" van gisterenavond om nogmaals te kunnen lachen om de sociaal wat minder bedreven boer die geëmotioneerd raakt als hij het over zijn liefdesleven heeft ("je ziet dat het programma hard nodig is") en daarna een interviewtje van Marleen Dijkhoff met stakende medewerkers van de VU Amsterdam - een interviewtje van niks, met medewerkertjes die eigenlijk niks wisten te zeggen en meisje Dijkhoff dat met haar microfoontje rondliep alsof ze op de braderie leden voor het plaatselijke Bingo-vereniginkje liep te ronselen. Nog even van de website gepikt zoals hij er op dit moment bijstaat:
Nieuwsprogramma. Compleet, informatief, speels, nieuwsgierig en nieuwsleidend. In de studio, maar ook straat. Met reportages, liveverslaggeving, discussie tussen opiniemakers en een economische update. Iedere werkdag. Presentatie: Petra Grijzen, Alex de Vries. Nieuwsprogramma. Compleet, informatief, speels, nieuwsgierig en nieuwsleidend. In de studio, maar ook straat. Met reportages, liveverslaggeving, discussie tussen opiniemakers en een economische update. Iedere werkdag. Presentatie: Petra Grijzen, Alex de Vries.
Dat is twee keer dezelfde tekst, een keer dik gedrukt, een keer plain. Met twee keer dezelfde fout: "in de studio, maar ook [op] straat". Sorry, de redacteur is dyslectisch, moet kunnen. Noem het speels. En twee keer, da's omdat het nu eenmaal kort en begrijpelijk moet voor de 70.000 Nederlanders die zich in WNL denken te herkennen. Zo'n website moet wel vol, natuurlijk. We zijn wel dom, maar niet achterlijk. Weer van de website, dit keer de qa (questions-answers), voor het gemak naamloze pagina genoemd (cursivering van mij):
1. WNL is een nieuwe publieke omroep, die is opgericht, omdat veel Nederlanders het gevoel hebben, dat hun mening niet meer terug te vinden is op de Nederlandse televisie. Zij herkennen zich niet meer in de bestaande publieke omroepen. WNL wil daar wat aan doen. WNL vertaalt de waarden en normen van de grote groep Nederlanders, die 'de ruggengraat van de Nederlandse samenleving' vormt. 2. WNL weet wat er in Nederland leeft. WNL vertaalt de waarden en normen van een grote groep Nederlanders, die in toenemende mate ervaart dat ze niet wordt gehoord in de actualiteitenrubrieken van bestaande publieke omroepen. WNL is een omroepvereniging die traditionele Nederlandse normen en waarden verdedigt. WNL zal net als het dagblad De Telegraaf op nuchtere en herkenbare wijze de stand van zaken in de samenleving bespreekbaar maken. 3. WNL vertaalt in media de waarden en normen van 'de ruggengraat van de Nederlandse samenleving', een maatschappelijke stroming die in toenemende mate ervaart dat ze niet wordt gehoord in de bestaande actualiteiten rubrieken van de bestaande publieke omroepen. Het gaat om een grote groep mensen, die waar mogelijk betaald of onbetaald werk verricht, die geen extremisme bedrijft en die een constructieve bijdrage aan de samenleving wil leveren.
Nou, da's drie keer min of meer hetzelfde. Ik zou toch als leraar niet hoeven te proberen in één les drie keer detzelfde stof uit te leggen, of drie keer dezelfde les te geven, maar het publiek van WNL, ook wel de "ruggengraat van de Nederlandse samenleving" genoemd, kan het niet vaak genoeg horen. Let op: ik heb alleen maar de eerste drie punten gelezen en geciteerd, want daarin staat steeds hetzelfde, nl dat WNL de waarden en normen van een grote groep Nederlanders, de zgn "ruggengraat van de Nederlandse samenleving" probeert te vertalen. Of had ik dat al gezegd? Ik weet het niet meer, ik word er simpel van.

Wednesday, August 25, 2010

Weer aan de slag

Uit met de pret: de vakantie is voorbij en ik ben alweer bijna volop in de running. Als leraar heb ik natuurlijk altijd vrij lang vakantie en die heb ik dan ook flink uitgebuit: Frankrijk (1 week), Sicilië (2 weken) en Meijel (bijna 1 week als interim-gastheer van een B&B gefungeerd) hebben mij achtereenvolgens uit huis en van mijn computer vandaan gehouden. Tja, da's even afkicken, vooral omdat er met mijn nieuwe Android in het buitenland ook niet veel te beginnen viel - nergens een wifi-hotspot. Gelukkig kreeg ik er een hoop moois voor terug, een klein deel (het kerkenpad) heb ik op mijn kunstblog beschreven. De rest zie ik nog wel. De laatste week van de vakantie kon ik mij weer voorbereiden op het nieuwe jaar: de ideeën waren hoe dan ook al weer gaan stromen en er moesten nog wat nootjes gekrabbeld worden voor een nieuw nummer voor Kwasi Kloos. Daarvoor moest eerst "My Cave" - het achterafje in mijn huis waar de creativiteit omgezet wordt in harde resultaten - uitgeruimd worden. Er viel niet meer te werken: mijn werktafel, de pianokruk, het toetsenbord van mijn synthesizer en zelfs de vloer waren onbruikbaar/onbegaanbaar geworden door de overdaad aan vorig jaar onafgemaakte plannen en ambities die lagen te verstoffen: wachtend op betere tijden. Die gaan niet meer komen; ik heb rigoureus schoon schip gemaakt. Nu is het weer toonbaar en vooral: werkbaar geworden - voor zolang als het duurt.
En ik moest naar "Inception".
Voldeed absoluut aan mijn verwachtingen: wat een film! Alles wat mij interesseert kwam erin langs (lucide dromen, solipsisme, virtuele werelden, memetica, symboliek) en de verhaallijn is zo verrukkelijk complex dat ik er niet voor insta dat ik alles gelijk goed begrepen heb. Wellicht nog een tweede keer zien, dus. Voor ik de bios binnenging nog even de zandsculpturen op het Buitenhof gefotografeurd:
Het laatste weekend van de vakantie hadden we ook nog een High-tea party in het Zuiderpark vanwege Merels 18e verjaardag
en daarna was het gedaan met de vrijheid: weer aan de slag. Het is deze week nog wat rustig: maandag een openingsvergaderingetje, dinsdag een soort sportdag/survival voor de 2e klassen. Sommige klassen zijn deze week nog op kamp of met een project bezig, dus er valt nogal wat uit. Kans om deze website, die ik zolang heb verwaarloosd, weer eens bij te werken. Op het moment dat ik dit schrijf heb ik mijn eerste drie lessen alweer gegeven en mijn eerste koorrepetities alweer gedaan. Terug van weggeweest en ik zit er alweer helemaal in :-)

Wednesday, June 11, 2008

Transvaal Digitaal

Het filmpje dat ik tijdens mijn fietstour van het Vaillantplein tot en met De La Rey weg gemaakt en waarover ik afgelopen zaterdag al schreef ("Plannen en plichten"), is af. Zo'n 7 minuten, met muziek. het resultaat is natuurlijk groots - weer zo'n volkomen overbodig product waarmee YouTube het Web vervuilt, maar ik zie het als een eerste poging - een vingeroefening, een opmaat voor het grote werk. Ik heb het gepubliceerd, behalve op mijn YouTube account, op mijn Kuehleborn-blog, waar ook een iets uitgebreidere beschrijving te vinden is. Het heeft me aardig wat energie gekost om het te maken; heb het natuurlijk uiteindelijk weer afgeraffeld omdat anders de interesse verloren gaat - er zijn meer projecten en plannen. Zoals het verder uitspitten van de Digital Urban website. Of kijken naar producten van betere filmers dan ik; gisterenavond naar "Il y a longtemps que je t'aime" geweest van Phillipe Claudel. Weer een prachtige film.

Monday, May 12, 2008

RIP Igor

Op 11 mei 2008 werd Igor dood gevonden. Jarenlang was hij onze trouwe Anolis, een kleurrijke persoonlijkheid. Hij leefde zijn leventje in Marit haar terrarium. Een korte necrologie: Hij heeft een mooi leven gehad; twee vrouwtjes overleefd, die hem geen van tweeën met kinderen hebben opgezadeld; de bak voor zich alleen, slechts gedeeld met vijf Bombinae Orientalis, door mij liefdevol "Paddo's" genoemd, met tot de verbeelding sprekende namen als "Mozart", "Beethoven" en verder weet ik het niet meer. Die paddo's lieten hem met rust, en hij hun. Maar op moederdag werd hij dood gevonden op de bodem van het water waar hij niet zo graag vertoefde. Naar de oorzaak kunnen wij slechts gissen, maar waarschijnlijk was het gewoon zijn tijd. Ik herinner mij de tijd dat ik met mijn kinderen de huisdieren na hun verscheiden mocht begraven in het tegenover mijn huis gelegen Haagse Zuiderpark. Kreeg zwaar de pest in als er weer zo'n aaibaar dier was vertrokken - kon ik weer met mijn huilende kroost een gat graven in de weerbarstige grond, als het meezat ook nog in de vrieskou. Marit is inmiddels 21 en een Anolis is geen cavia of tamme rat. Ik geloof dat ik zelf nog het meest in de rouw was, dus na een foto en het een-twee-drie-in-Godsnaam hebben Marit, Hester en ik het onzielde lichaampje van Igor via het toilet aan het Haagse riool prijsgegeven. Life goes on.

Monday, May 5, 2008

Piranesi - eeuwig modern design

Het was vrijdag wel erg mooi weer, maar ik móest en zou de Piranesi tentoonstelling in het Teylers Museum zien. De bizarre gravures van de kunstenaar die van 1720 - 1778 in Venetië en Rome leefde. Wie kent niet de bekende pr[img_assist|nid=37|title=Piranesi poster|desc=|link=none|align=left|width=70|height=100]ent die Jeroen Krabbé geïnspireerd heeft bij de verfilming van "De ontdekking van de hemel"? Nou, die hing daar dus. Carceri dínvenzioneCarceri dínvenzione Gelukkig hing er nog meer moois en dat was voor mij een kennismaking met werk van Piranesi dat veel minder bekend is. Trouwens ook een kennismaking met het prachtige Teylers Museum, waar ik ooit wel eens eerder geweest ben, zonder dat het toen veel indruk achter liet. Maar nu liep ik met open mond door de rest van het gebouw heen - ik had helaas niet veel tijd meer om ook de rest van de collectie te bezichtigen. Met dat mooie weer leek een drankje op het terras van Brinkman me wel gepast, maar het was zo onbeschoft druk, dat de mensen bij elkaars tafeltje stonden te wachten of ze aan konden schuiven als jij opstond. Dus binnen gezeten, werden we ook sneller bediend.