The Stoney Owl of Chesterfield

Het lukt maar niet met mijn goede voornemen om te stoppen met uilen te kopen. En dat is helemaal niet erg... Vorige week was ik op vakantie in Engeland en loop in Chesterfield langs zo'n warenhuis. Daar een complete familie Hand Carved Stoney Owls en Hedgdehogs. "Each one is unique and individual". En voor een goed doel. Ik zocht de liefste uit en haalde hem bij zijn familie weg.

---

De aanschaf was reden voor reisgenoot Richard om mij het volgende uilengedicht te leren:

A wise old owl sat in an oak the more he saw, the less he spoke the less he spoke, the more he heard. Why can't we be like that old bird?

De Haagse Studentenpas Uil!

Jawel, ik heb 'um! En wie zei er dat internet isoleert? Mijn stukje Uil-breiding, waarin ik aangaf graag een uilenzadeldekje aan mijn collectie te willen toevoegen, leverde mij onlangs een e-mail op van de Haagse Studentenpas: of ik mijn adres door wilde geven, dan stuurden ze me toch gewoon zo'n zadeldekje toe? In de originele verpakking! Ik blij als een kind. ik wilde best de kosten vergoeden, maar nee, dat was niet nodig. Krijg ik een dag later via de post een envelop, met het zadeldekje (inderdaad: in de originele verpakking) en nog enige andere spulletjes met het uilenlogo: stikkers, een spel kaarten en een aansteker! Nou, hier is de hele collectie dan - zonde om te gebruiken :-)

Nieuwjaars-Uil 2012

Ik was oudejaarsavond helemaal alleen, want Marit moest werken en de kinderen waren bij hun andere ouder aan het jaarwisselen. Ik dus ook aan de gang met mijn muziek, mijn computer, mijn boeken - de TV lekker uit, niet gehinderd door het irritante gebral van Youp (om het nog maar niet te hebben over zijn vreselijke voorkomen) en de blije hiephiephoi lolbroekerij van Linda - en zo gleed ik ongemerkt het nieuwe jaar in. Het was nieuwjaarsochtend 2012, 2.30 uur toen ik even ongemerkt mijn bed wilde inglijden, en daar lag-ie: deze ontzettend leuke uil. Een lief briefje erbij, maar daarover hier geen details.:-)

---

Er zijn in 2011 heel wat uiltjes bij gekomen, en ik heb ze maar niet allemaal in dit fotoalbum bijgeboekt. Het worden er wat veel en de kwantiteit gaat de kwaliteit een beetje overschaduwen. Deze is weer een beauty.

Uil-breiding

In den beginne kocht ik - volstrekt onschuldig - mijn eerste uil. Het was gewoon een knuffel-uil, die ik mooi vond. Ik schaamde mij er wel een beetje voor, maar besloot uiteindelijk dat mijn wens om zo'n uil te hebben groter was dan de angst voor wat anderen ervan zouden vinden. Het was helemaal niet mijn bedoeling ze te gaan sparen. Maar al snel merkte ik dat, als ik eens ergens kwam, het een uniek aandenken zou zijn om er een uiltje te kopen. Niet per sé een knuffel-uil, overigens. De opgebouwde collectie is op deze website te vinden en ook op mijn Flickr-photostream. De laatste tijd zijn er weer wat items aan mijn collectie toegevoegd. Zo was ik de afgelopen mei-vakantie in Kröv, een plaatsje aan de Moezel. Jawel. Natuurlijk zocht ik naar souvenir-uilen, maar alleen de allerergste kitsch was er in de rommelige winkeltjes te vinden - en dat doen we natuurlijk niet. In het naburige Traben-Trarbach vond ik echter een prachtige wollen deken met uilenmotief. Er zitten ook andere patronen op, zoals paddestoeltjes, maar het gaat om Den Uil. Hij is heerlijk zacht en past prima op onze bank - die na jaren trouwe dienst slecht en lelijk wordt, maar nog niet vervangen kan worden, want nog kids thuis :-) Zo heeft het nog nut. In een ander Moezel-plaatsje trof ik in de locale wereldwinkel dit kleine portemonneetje aan. Eenvoudig en toch smakeloos en dat alles voor €2,95. Nu is het vreemde dat inmiddels ook anderen mijn hobby zijn gaan onderhouden. Zo kreeg ik van Astrid - die bij het Hillegersbergs Mannenkoor de catering verzorgt, maar inmiddels het nodige aan mijn uilencollectie heeft bijgedragen - het kleinste uiltje ooit. Op de foto links solo, uitgesneden uit de foto rechts, waar hij tussen een paar andere uiltjes staat. En deze week kreeg ik van een collega van school een boekenstandaard in de vorm van een uil. Ik moet toegeven dat ik er in de schoolmediatheek, waar er meerdere exemplaren van hingen, al een paar keer hebberig naar had gekeken. En nu heb ik 'um dan voor mezelf - erg leuk, gewoon zonde om er een boek in te zetten.

---

Er is nog wel wat te wensen over. Fietsend door Den Haag, op weg naar mijn werk, zie ik heel wat fietsen geparkeerd staan met een uilen-zadeldekje. Een zadeldekje beschouw ik iha als het toppunt van mutserigheid, maar met zo'n uiltje erop is het toch heel anders fietsen. Kennelijk komt hij van de Haagse Studentenpas. Ik ben te netjes opgevoed om hem gewoon van een willekeurig fietszadel af te rukken, maar als er een Haagse student is die ervan af wil: heel graag.

't Uiltje zit erin

Dat zei Astrid toen ik na het concert met het HMK van 13 november 2010 mijn bloemen kreeg. En inderdaad, daar zat de lieverd.

The Owl of the Goddess Athena

Uit het British Museum. Gekregen van een collega die weet van mijn uilenhobby :-) In de categorie ansichtkaarten stuurde ik eerder zelf een mooie uilenkaart vanuit Gent naar één van mijn kinderen, wel met het uitdrukkelijke verzoek dat ik hem terug wilde. Dat is deze geworden: