Spitsuur is het. En al vanaf begin oktober, zodat mijn webactiviteiten al een tijdje tot het absolute minimum beperkt moeten blijven. Daarom maar weer eens een samenvatting.
Met twee koren concerten gegeven, voorbereiden voor de komende kerstoptredens en ondertussen nog klussen in huis en twee keer praten over Transhumanisme en wat anderen daarvan zouden moeten vinden. Ook nog wat cultuur bezocht.
Om met het laatste te beginnen: In oktober drie keer in Gelredome geweest. Zo ga je nooit, zo ga je drie keer achter elkaar; Supertramp, Sting (met orkest) en Michael Bublé. Alle drie goed, hoewel Supertramp eigenlijk gewoon deed wat ze al zo'n 40 jaar doen en alles op dezelfde manier als 40 jaar geleden. Vakwerk, dat wel, maar niets nieuws onder de zon - ze zullen wel weer geld nodig hebben gehad. Sting daarentegen gaf een prachtig concert, waarbij mij opviel dat sommige van de oudere nummers inmiddels voor de derde keer anders gearrangeerd waren, zoals bijvoorbeeld "Moon over Bourbon Street", dat ik ken van het originele album "The Dream of the Blue Turtles" uit 1985, later op zijn Live CD (opgenomen op die gedenkwaardige dag 11-9-2001), waar hij het Bach-rifje en de blokfluiten er uit had gehaald en nu, met
Carel Kraayenhof met een zeer schrille bandoneonpartij, die de tekst wel een heel bijzondere illustratie gaf.
Tot slot nog Michael Bublé, misschien niet helemaal mijn muziek, maar toch wel een showman. Hoogtepunten: toen hij slechts begeleid door zijn gitarist de zaal inging en tussen de mensen in ging zingen:
(Michael staat ergens in het midden)
en op het eind, toen hij het laatste stuk van zijn toegift helemaal a cappella zong en - vooral - onversterkt. Zijn stem vulde het hele Gelredome, maar het was natuurlijk wel een stuk zachter - reden voor het publiek om ademloos te luisteren en niet meer te lopen op weg naar de Vietnamese loempia's en de drank. Dat zou je als muzikant altijd moeten willen. Overigens is dat Gelredome niet echt een pretje om met de auto naar toe te rijden, met vooral de laatste twee keer veel file en ernstige parkeerproblemen.
De koorconcerten gaven ook aanleiding tot extra repetitiedagen: een studieweekend met
Kwasi Kloos, een studiezaterdag met het
Hillegersbergs Mannenkoor, die samenzongen met TDK Eigenwijs uit Amersfoort, dus ook daar een studiezaterdag mee en dan de concerten zelf. Maar het was allemaal "niet slecht". Even een actiefoto van mijzelf met Kwasi Kloos, gemaakt door een mij onbekend iemand uit het publiek (waarvoor dank):
Ook met het
Hillegersbergs Mannenkoor had ik een mooi concert, met o.a. een zeer spanningsvol uitgevoerde Alt-Rhapsodie van Brahms, op tekst van
Goethe en, gezamenlijk met het TDK Eigenwijs, de Liebesliedwalzer, ook van Brahms.
De zondag na het Brahms-concert in Rotterdam met het HMK twee filmpjes gepakt: eerst "Haar naam was Sarah" - ik had mij daar eerlijk gezegd niet al te veel van voorgesteld, maar ik vond het een zeer geslaagde film. Dat zou ook wel eens kunnen komen door de sfeervolle
Trianon-bioscoop in de Leidse Breestraat, waar tenminste niet de Pathé-zakelijkheid heerst en je nog een pauze in de film hebt (trouwens een merkwaardige ervaring als je dat inmiddels ontwend bent)
 |
's Avonds in het Haagse Filmhuis "Another Year" gezien. Ehh... heel anders. Maar na enig overdenken toch ook wel een goede film.
En de zondag na het Brahms-concert in Amersfoort met het HMK en TDK "Eigenwijs" naar Harry Potter deel 7 en daarvan het eerste deel. Voor Hester's verjaardag. Ik had het na deel 3 van de Harry Potterfilms al niet meer zo gevolgd allemaal, maar het is net als soap als je wat afleveringen gemist hebt: even goed opletten en je zit er zo weer in :-)
Over mijn activiteiten als tegelzetter zal ik hier maar niet al te diep ingaan: zo graag klus ik nu eenmaal niet en ik moet er niet aan denken dat iemand na het lezen van dit stukje op het idee komt mij te vragen eens een handje te helpen met klussen.
Tot slot vorige week twee keer moeten optreden als "debater". Transhumanisme begint gaandeweg mainstream te worden, op zijn minst "
Human Enhancement". Hoewel ik zelf de meer verderweg liggende ideeën van het transhumanisme eigenlijk interessanter vind, ben ik toch ingegaan op de uitnodiging van
Kennisnet en de organisatie van het "
Meet the Future 2010 Summit" om over "Maakaarheid en Ethiek" mee te discussiëren. Dat betekende dinsdag 16 november in Amersfoort bij de Kamer van Morgen:
Best interessant, omdat er mensen uit heel verschillende disciplines bij elkaar zaten, al betekende dat ook wel dat - vooral van de kant van de aanwezige filosofen - het niveau vaak een beetje bleef steken in "moeten
we dat wel willen". Ik heb nu eenmaal een hekel aan collectivisme, dus ik vraag me liever af wat iemands eigen keus zou zijn op het moment dat het mogelijk wordt gezonder en langer te leven -
ik zou het wel weten.
Donderdag 18 november, twee dagen later, een soortgelijk iets (alleen niet betrokken op het onderwijs) in het World Forum in Den Haag - bijna een thuiswedstrijd.
Ik moest het in de discussie in mijn eentje moest opnemen tegen drie mensen die op zijn minst hun reserves hadden tegenover de maakbare mens in het algemeen en het transhumanisme in het bijzonder: Felicitas Kraemer van
3TU (op de foto rechts), Rinie van Est van het
Rathenau Instituut en
Gerrit Glas, hoogleraar wijsbegeerte van de psychiatrie. Het geheel onder moderatorschap van Volkskrant wetenschapredacteur
Martijn van Calmthout, die er in slaagde ieder lid van het panel evenwichtig aan het woord te laten komen.
Nou, dat was dan dat, we zijn weer bij - het is net soap.
En nu: vrij? Dacht het niet, kerst komt er weer aan.
